ဖခင္ႏွင့္ မိေထြး ေပါင္းျပီး လူမဆန္စြာ ရက္ရက္စက္စက္ ခံခဲ့ရတဲ့ ၁၃ ႏွစ္သမီးေလးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ဆိုး

3556

ဖခင္ႏွင့္ မိေထြး ေပါင္းျပီး ကိုယ္တံုးလံုးခ်ြတ္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရျပီး ေသဆံုးသြားရတဲ႔ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္မေလး ရဲ႕ ေၾကကြဲစရာ ဘဝ

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္း ၁၆ ရက္ေန႔ ေတာင္ကိုရီးယား- ဘူခြၽန္းၿမိဳ႕ ( Bucheon, Gyeonggi-do,South Korea )

အသက္ ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္ မိန္းမငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ တံခါးပိတ္ထားတဲ့ အိမ္အေရွ႕မွာေၾကာက္လန႔္ အားငယ္စြာ ရပ္ေနပါတယ္။

သူမဟာ ေၾကာက္လြန္းလို႔ တစ္ကိုယ္လုံးတုန္ရင္ေနတယ္…။ အိမ္ထဲကို မဝင္ရဲလို႔ပါ..။ အႀကိမ္ႀကိမ္အားေမြးေပမယ့္လည္း သူမ အိမ္ထဲဝင္ဖို႔ သတၱိရွိမလာ…။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူမ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္…။

‘ငါ့ ဘဝမွာ ဒီအိမ္ထဲဝင္ဖို႔ကလြဲၿပီး ေ႐ြးစရာလမ္းမရွိေတာ့တာပဲ… ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္…’ သူမေလးလံစြာေတြးလိုက္တယ္။

လူေတြဟာ သူမကို အိမ္ေျပးဆိုတဲ့ နာမည္ဆိုးတတ္လိုက္ၾကၿပီး မကူညီေတာ့ဘူးေလ….။

သူမၾကားရတဲ့စကားလုံးေတြကေတာ့… “မိဘေတြ စိတ္ပူေနမယ္… အိမ္ျပန္…”

သူမဟာ ေလးလံတဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ သူမအိမ္ဖက္ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့လည္း အိမ္ထဲမဝင္ရဲတဲ့ဘဝ…။ ေနာက္ဆုံး …သူမ အရဲစြန႔္ၿပီး အိမ္ထဲဝင္လိုက္တယ္..။၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ သူမရဲ႕မိခင္ဟာ ရင္သားကင္ဆာနဲ႔ ကြယ္လြန္ခဲ့တယ္။ အေမရွိစဥ္ကတည္းက ေဒါသတႀကီး ႐ိုက္ႏွက္ဆုံးမေလ့ရွိတဲ့ အေဖ… အခုအေမမရွိေတာ့ပိုဆိုးလာတယ္..။အေမမဲ့ကေလး ၃ ေယာက္ဟာ မ်က္ႏွာငယ္ငယ္နဲ႔ ေလာကအလယ္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ သူမက အငယ္ဆုံးေပါ့ … သူမမွာ အစ္မတစ္ေယာက္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ဖခင္ ‘ရီ’ဟာ ‘ဘက္ခ္’ ဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့တယ္။ ကေလး ၃ ေယာက္အေဖကို ယူလိုက္တဲ့ မိေထြး ဘက္ခ္ဟာ အေဖကိုပဲလက္ထပ္ခ်င္တာ… ကေလးေတြကို သိပ္ၿပီး မုန္းတယ္။

ကေလး ၃ ေယာက္နဲ႔မိေထြးၾကား ျပႆနာကႀကီးမားလာတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အသက္ ၂၀ ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အစ္ကိုအႀကီးဆုံးဟာ အိမ္ကထြက္ၿပီး အေဆာင္မွာေနလိုက္ေတာ့တယ္။အသက္ ၁၈ အ႐ြယ္ရွိတဲ့ အစ္မလတ္ကေတာ့ ဂ်ာမနီကို ပညာသင္ဖို႔ ဖခင္ကလႊတ္ခဲ့တယ္။ သူမဖခင္နဲ႔မိေထြးဟာ ႏွစ္ေယာက္ထဲလြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခ်င္လို႔ သူမကို မိေထြးရဲ႕ ညီမအရင္းအိမ္ပို႔လိုက္ၾကတယ္။မိေထြးညီမမွာ သားသမီးေတြနဲ႔… သူတို႔အားလုံးေပါင္းၿပီး ကေလးမေလးကို ႏွိပ္စက္ၾကတယ္။ သူမ အၿမဲအ႐ိုက္ခံရတယ္…။ သူမ်ားအိမ္မွာ သူမ်ားမ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီး ေၾကာက္လန႔္စြာနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ့ရတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူမ အေဖနဲ႔ မိေထြးဟာ ႏွစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့ၿပီး အေပ်ာ္ဆုံးပ်ားရည္ဆမ္းတဲ့ေန႔ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ေနခဲ့တာေပါ့…။၂၀၁၅…မွာ သူမဟာ အခု အသက္ ၁၃ ႏွစ္ … မူလတန္းေက်ာင္းၿပီးလို႔ အလယ္တန္းတက္ဖို႔ တစ္ပတ္ပဲလိုေတာ့တဲ့အခ်ိန္…။သူမဘဝရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ေျပာင္းလဲခ်ိန္… သူမ အလယ္တန္းေက်ာင္းသူႀကီးျဖစ္ေတာ့မယ္..။ ဒါေပမဲ့ သူမမွာ ဘာတစ္ခုမွ ျပင္ဆင္မႈမရွိခဲ့။သူမအတြက္ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ အလယ္တန္းေက်ာင္းႀကီးကို တက္ရမယ့္အခ်ိန္ သူမရဲ႕နံေဘးမွာ အားေပးကူညီမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိခဲ့…။

“အန္တီ .. ကြၽန္မ ေက်ာပိုးအိတ္ အသစ္ေလး လိုခ်င္လို႔…” မိေထြးရဲ႕ညီမက သူမကို ႏွိပ္စက္တယ္…။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူမ ေတာ္ေတာ္ ဒါဏ္ရာရသြားတယ္။ေနာက္ဆုံး ဒီလိုႏွိပ္စက္တာ မခံႏိုင္လြန္းလို႔ သူမဟာ မိေထြးရဲ႕ညီမအိမ္ကထြက္ေျပးခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္း ၁၅ ရက္ေန႔ျဖစ္တယ္။သူမ အခင္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းဆီသြားၿပီး တစ္ညေလာက္အိပ္ခြင့္ျပဳဖို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ သူမတကိုယ္လုံးရေနတဲ့ဒါဏ္ရာေတြ ၊ အညိဳအမည္းစြဲေနတာေတြသူငယ္ခ်င္းကို ျပ…သူမငိုတယ္..။

“ငါဘာဆက္လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲသူငယ္ခ်င္း..?” သူငယ္ခ်င္းမေလးက

“ငါ အႀကံရၿပီ… ငါတို႔တေတြ မူလတန္းတုန္းက အတန္းပိုင္ ဆရာမကိုသြားေျပာရင္ေကာင္းမလား..” ရဲစခန္းတိုင္ရမွာကိုေတာင္ မေတြးတတ္ၾကေသးတဲ့ အ႐ြယ္ေတြမို႔ အားကိုးစရာဆိုတာ ဆရာမပဲေလ..။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္း ၁၆ ရက္ေန႔ ကေလးမႏွစ္ေယာက္ဟာ အတန္းပိုင္ဆရာမဆီ အားကိုးတႀကီးသြားၿပီး ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္းစုံကို တိုင္ၾကားလိုက္တယ္။ ဆရာမဟာ သူမ ေရာက္ေနတဲ့အေၾကာင္းကို သူမ အေဖကို ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားလိုက္ေတာ့တာပါပဲ…။

” မင္းအေဖကို ဖုန္းဆက္ၿပီးၿပီ.. မင္းအေဖ စိတ္ဆိုးေနတယ္… အိမ္ျပန္ပါ…မင္းအေဖက မ႐ိုက္ေတာ့ပါဘူး .. ဆရာမ စကားကိုနားေထာင္ေနာ္..အေဖထပ္႐ိုက္ရင္ ဆရာမကိုေျပာျပ…”ရက္စက္လိုက္တာ… လို႔ေတြး႐ုံမွတပါး သူမ ဘာမွ ဆက္မေျပာႏိုင္ရွာ…။ ဖခင္က သူမကိုလာေခၚသြားတယ္။ ဖခင္ဟာ သူမကို ေဒါသတႀကီး႐ိုက္ႏွက္တယ္။

“ငါ့ကို အရွက္ခြဲတာေပါ့ေလ..!!”

ေၾကာက္လြန္းလို႔ သူမဟာ ဖခင္လစ္တာနဲ႔ အိမ္အျပင္ကို ေျပးထြက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ သူမဟာ ဆရာမအိမ္ကို အားကိုးတႀကီးေျပးလာခဲ့ျပန္တယ္။ ဆရာမက အိမ္မွာမရွိ…။ သူမ တစ္ေယာက္တည္း တံခါးအျပင္ဖက္မွာ ထိုင္ငိုေနတုန္း အေဆာက္အဦ အေစာင့္ႀကီးက ေရာက္လာတယ္…။

” အဘရယ္.. သမီးကို ကယ္ပါ.. သမီး အိမ္ကေျပးလာခဲ့တာပါ.. အိမ္ျပန္ရင္ သမီးကိုအေဖက သတ္လိမ့္မယ္… သမီးကို တစ္ညေလာက္ အဘတို႔အိမ္မွာ အိပ္ခြင့္ေပးပါ..”

အေစာင့္အဘိုးႀကီးက သူမကို မယုံသကၤာနဲ႔ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူမ ဘယ္မွာေနလဲ ေခ်ာ့ေမးၿပီး မိေထြးရဲ႕ညီမအိမ္အထိလိုက္ပို႔လိုက္ျပန္တယ္..။အေစာင့္အဘိုးႀကီးဟာ သူမ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ အားကိုးတႀကီး အကူအညီေတာင္းခဲ့သူျဖစ္တယ္။အေစာင့္အဘိုးႀကီးသာ သူမကို အိမ္ျပန္မပို႔ပဲ ရဲစခန္းပို႔ခဲ့ရင္….သူမ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးခဲ့မလားပဲ…။မိေထြးရဲ႕ညီမဟာ သူမကို ညတြင္းခ်င္း သူမရဲ႕ ဖခင္ အိမ္နားမွာခ်ထားခဲ့ျပန္တယ္။

” နင္ အိမ္ထဲဝင္ခ်င္ဝင္ .. မဝင္ခ်င္ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာသြား..ငါ့တာဝန္ၿပီးၿပီ..”

မိုးလင္းခါနီးၿပီ…အိမ္နီးနားခ်င္းေတြေတြ႕ရင္ အေဖပိုေဒါသထြက္ေတာ့မယ္…လို႔ေတြးၿပီးေနာက္ဆုံးေတာ့ သူမ အိမ္ထဲဝင္သြားလိုက္တယ္။သူမ ထမင္းမစားရတာလဲ မေန႔က ေန႔လယ္ကတည္းက…။သူမ ဖခင္နဲ႔မိေထြးဟာ သူမကို ေဒါသတႀကီးစိုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ၿပီးေတာ့ ဖခင္နဲ႔မိေထြးဟာ သူမ တကိုယ္လုံးမွာရွိတဲ့ အဝတ္အစားေတြကို ဝိုင္းခြၽတ္ပစ္လိုက္တယ္။

“ကဲ… ဒီေလာက္ထြက္ေျပးခ်င္ရင္ ကိုယ္လုံးတီးထြက္ေျပးေလ..!!”…တဲ့သူမ တစ္ေန႔လုံးလုံး (၁၅ နာရီ ခန႔္ )ဖခင္အရင္းနဲ႔မိေထြးတို႔ရဲ႕ ႐ိုက္ႏွက္ျခင္းကိုခံခဲ့ရတယ္…။စိတ္ပညာအရ ကိုယ္တုံးလုံးခြၽတ္ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘာနဲ႔မွမတူတဲ့ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈကို ဆက္တိုက္ခံစားရတယ္တဲ့…။ သူမ ေသြးပ်က္မတတ္ သိပ္ေၾကာက္ေနခဲ့တယ္။အဝတ္အစားမရွိတဲ့သူမဟာ အိမ္အျပင္ကို မထြက္ဝံ့ေတာ့ပဲ နာက်င္တဲ့ဒါဏ္ရာေတြနဲ႔ေပါ့….။ ညဖက္ေရာက္ေတာ့ အိပ္ယာထဲကိုဝင္လိုက္တယ္။အဲဒီေန႔ကစၿပီး သူမဟာ အိမ္အျပင္ျပန္မထြက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..

အိပ္ယာထဲဝင္ၿပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ သူမဟာ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ဒါဏ္ရာေတြေၾကာင့္ အသက္႐ူလို႔မရေတာ့ပဲ ေလာကႀကီးကို နာက်ည္းစြာနဲ႔… နာက်င္စြာနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားတာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္…။မနက္ ၇ နာရီမွာ ေဒါသမေျပေသးတဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္က ဆက္ၿပီး အျပစ္ေပးဖို႔ သူမရဲ႕အိပ္ခန္းတံခါးကို ေဒါသတႀကီးဆြဲဖြင့္လိုက္ၾကတယ္။

လူယုတ္မာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ သူမကို ထပ္ၿပီး႐ိုက္ခြင့္မရွိေတာ့ၿပီ… ကိုယ္လုံးတီးနဲ႔သူမဟာ အသက္ကင္းမဲ့ေနပါၿပီ…။အဲဒီ လူယုတ္မာ ဖခင္နဲ႔မိေထြးဟာ သူမ အေလာင္းကို ေစာင္နဲ႔ပတ္ၿပီး အနံမထြက္ေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေဆးစီရင္ခဲ့ၾကတယ္…။ေစာင္ထဲက ကေလးမေလးဟာ သူမကို ကယ္ဖို႔ “ကြၽန္မ ဒီမွာရွိပါတယ္..”လို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အကူအညီမေတာင္းႏိုင္ေတာ့ၿပီ..။၁၁ လၾကာသြားတယ္။ေနာက္ဆုံး ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္အကူအညီနဲ႔ သူမရဲ႕အေလာင္းဟာ အိမ္အျပင္ကိုထြက္ႏိုင္ခဲ့တယ္…။

အိမ္ဆိုတာ သူမအတြက္ငရဲျပည္…။ငရဲျပည္ထဲကို သူမကိုယ္တိုင္ ေျခလွမ္းၿပီး ဝင္ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္..။သူမဟာ အိမ္ထဲဝင္ ဝင္ၿပီးခ်င္း ေနာက္တေန႔မွာ အသက္ေသဆုံးခဲ့ရပါတယ္။၁၁ လ လုံးလုံး သူမရဲ႕ အေလာင္းဟာ သူမ မေနခ်င္တဲ့ အဲဒီအိမ္ထဲမွာပိတ္မိေနခဲ့တယ္…။

ပိုၿပီး အံ့ၾသရတာက သူမကို သတ္ပစ္ခဲ့တဲ့ သူမရဲ႕အေဖအရင္းဟာ ဘူခြၽန္းရဲ႕ ( Holiness Church ) ခရစ္ယာန္ ေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕ လူတကာၾကည္ညိဳျခင္းခံရတဲ့ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္…။သူမရဲ႕ ဖခင္ဟာ ဆိုလ္းၿမိဳ႕ရဲ႕ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ (Seoul Technology University )မွာ လူတကာေလးစားရတဲ့ ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္တယ္။

ကေလးမေလး အေလာင္းကို ရဲေတြ ရွာေဖြႏိုင္ခဲ့တာကေတာ့ အလယ္တန္းဆရာမနဲ႔ ကေလးမေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမေၾကာင့္ပါ။သူမကို ေက်ာင္းလာမအပ္တာေၾကာင့္ အလယ္တန္း ေက်ာင္းဆရာမဟာ သူမရဲ႕အေဖကို ဖုန္းေခၚလာတယ္..။

” ကေလးမေလးကို ဘာလို႔ ေက်ာင္းမပို႔တာလဲရွင့္..?”

” အိမ္ကထြက္ေျပးသြားလို႔ခင္ဗ်ာ..”

“ဒါဆို ဘာလို႔ ရဲစခန္းမွာ လူေပ်ာက္မႈ အမႈမဖြင့္တာလဲရွင့္.. ကြၽန္မ အမႈဖြင့္ရမလား…?”ကေလးမအေဖ ရီ ဟာ မတတ္သာလို႔ ေနာက္ဆုံး လူေပ်ာက္မႈဖြင့္လိုက္ရတယ္…။ ရဲစခန္းမွာ သူမအေဖဟာ ဒီလိုေရးတယ္။ ကေလးမေလးေပ်ာက္သြားေန႔- ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္း ၁၇ ရက္ေန႔ ကေလးမေလး ေလာကႀကီးကိုထြက္ခြာသြားတဲ့ေန႔…။

” အာ..,သမီးက ေငြေတြ အမ်ားႀကီးယူၿပီး အိမ္ကထြက္ေျပးသြားတာဗ်.. သိပ္ေတာ့ စိတ္ပူစရာမလိုဘူး…”

ေလာကႀကီးထဲက ဘယ္လို မိဘမ်ိဳးက ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္မိန္းကေလး အိမ္ကထြက္ေျပးသြားတာကို ေငြေတြပါသြားလို႔ စိတ္မပူတာပါလိမ့္…။သာမာန္လူတစ္ေယာက္ေတာင္ ဒီလိုေတြးတတ္ေပမဲ့ ရဲစခန္းကေတာ့ အလုပ္သေဘာအရပါပဲ…။ “ဪ.. ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ..”

” ဒီေကာင္မေလး ခဏခဏအိမ္ကထြက္ေျပးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အဖို႔ မထူးဆန္းသလိုပါပဲဗ်ာ..” ေလာကႀကီးမွာ လူေတြဟာ ဒီလို စာနာစိတ္မဲ့ကုန္ၾကၿပီ…။ကေလးမေလးကို လူေတြအားလုံး ေမ့သြားၾကျပန္ေရာ…။ဒါနဲ႔ပဲ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကိုေရာက္လာၿပီ..။ ကေလးမေလး ေပ်ာက္ဆုံးသြားတာကို မေမ့ပဲ ဝမ္းနည္းေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ကေလးမေလးရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းမေလးေပါ့…။ သူငယ္ခ်င္းမေလးဟာ သူမမိခင္ကို ရဲစခန္းပို႔ေပးဖို႔ ပူဆာတယ္။

” ကြၽန္မ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေနာက္ဆုံးေတြ႕တဲ့ေန႔က သူငယ္ခ်င္းဟာ အ႐ိုက္ခံထားရတာ တစ္ကိုယ္လုံး အညိဳအမည္းစြဲေနပါတယ္..”

သူငယ္ခ်င္းမေလး တိုင္ၾကားခ်က္အရ ဒါဟာ ကေလးႏွိပ္စက္ညႇင္းပန္းမႈ.. ။ရဲေတြဟာ ဝရမ္းမပါ အိမ္ထဲဝင္ရွာရလို႔ရခဲ့တယ္။အခုမွရဲေတြသတိျပဳမိတာက ကေလးမရဲ႕အေဖကို ခ်ိန္းတိုင္း အိမ္မွာ အေတြ႕မခံခဲ့…။ မသကၤာစရာ…။ ရဲေတြဟာ ရီနဲ႔ ဘက္ခ္ လင္မယားေနတဲ့အိမ္ထဲကို ခြင့္မေတာင္းပဲ ႐ုတ္တရက္ဝင္လိုက္တယ္..။

အနံ႔တစ္မ်ိဳး လႈိင္တက္လာတယ္… အေမႊးနံ႔လိုလို…။ အိပ္ခန္းတံခါးကိုတြန္းဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေစာင္နဲ႔ပတ္ထားတဲ့ မမ္မီ႐ုပ္အေလာင္းတစ္ခု … ။သူမ အေလာင္းကို အနံ႔မထြက္ေအာင္ ေဆးနဲ႔စိမ္.., ေရေမြး .. စပေရးအစုံအလင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ထားၾကတာကို အံ့ဩတႀကီးေတြ႕လိုက္ရေတာ့တယ္..။

“သမီးေလးကို ဆုေတာင္းေပးရင္ အသက္ျပန္ရွင္မယ္ထင္လို႔ ေန႔တိုင္းဆုေတာင္းေပးေနခဲ့တာပါ…” ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီး အေရၿခဳံ ပါေမာကၡႀကီး ရီ ဟာ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္။

ပထမေတာ့ ရဲေတြက ” စိတ္မ်ားမႏွံ႔လို႔လား..?” ဆိုၿပီးေတြးၾကေသးတယ္။ သမီးေလးဆုံးတဲ့ေန႔ကို စစ္ေဆးလိုက္ေတာ့ ဘဏ္ကဒ္သုံးထားတာေတြ႕ရတယ္…။သမီးေလးဆုံးတဲ့ေန႔မွာ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ဘီယာေတြ ဝယ္ၿပီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေသာက္စားေနၾကတာကို သိသြားၾကတယ္…။ ရက္စက္လိုက္တာ…။ ဒါဟာ ဆုေတာင္းေပးတာလား…။လူသားတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဆာေလာင္ နာက်င္စြာနဲ႔ မ်က္ရည္စက္လက္ အသက္ဆုံးရႈံးခဲ့ရ….။

ဖခင္ဆိုေပမဲ့ တိရိစာၦန္စိတ္ဝင္ေနသူႀကီးကေတာ့ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ဘီယာ…။ ေလာကႀကီးဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ဒီလို သိပ္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္…။ ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္ အထိ ရီ ဟာ သူ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီး ဆိုတာကို အသုံးခ်ခ်င္ခဲ့ေသးတယ္။

ဘာတဲ့..? ဆုေတာင္းရင္ အသက္ျပန္ရွင္မတဲ့လား..? ရီ နဲ႔ ဘက္ခ္ကို အမႈစစ္ၾကတယ္။ေသဆုံးသြားတဲ့ သူမဟာ အစာေရစာေတာင္ ဝ လင္ေအာင္မစားခဲ့ရဘူးဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းကတဆင့္ ေဖၚထုတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္..။မိေထြးက သူမ တစ္ခါမွ မႏွိပ္စက္ခဲ့ပါဘူးလို႔လိမ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ မိေထြးညီမက အျပစ္က်မွာစိုးေတာ့ အစ္မ မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ေဖာ္ထုတ္ေတာ့တယ္…။ေနာက္ဆုံး မိေထြးနဲ႔ ဖခင္ စိတ္တူ ကိုယ္တူ စိတ္တိုင္းက်ႏွိပ္စက္ခဲ့တာ အကုန္ေပၚေတာ့တာပါပဲ…။ဖခင္နဲ႔ မိေထြးဟာ ကေလးမေလးကို ညီမအိမ္မွာထားတယ္ဆိုေပမဲ့ ညီမ စိတ္တိုင္းမက် ျပန္တိုင္တန္းရင္ သမီးေလးကို သူတို႔လင္မယားအိမ္ေခၚၿပီး ႏွိပ္စက္ေနက်…။

ျပႆနာက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဟာသမီးေလးကို တတိတိနဲ႔ သတ္ခဲ့ၾကတာမွန္ေပမဲ့ လူသတ္မႈလို႔ တရားစြဲရေအာင္ သက္ေသမလုံေလာက္ခဲ့..။၁၁ လၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ အေလာင္းမွာ သက္ေသရယ္လို႔ သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး..။႐ိုက္ႏွက္လို႔ ေသသြားတာ မွန္တယ္.. ။ ဒါေပမဲ့ ႐ိုက္ရင္းနဲ႔ ကေလးမေလးက အသက္ထြက္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ သက္ေသမရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ကေလးႏွိပ္စက္မႈနဲ႔ပဲ တရားစြဲႏိုင္ေတာ့တယ္။ဒါေၾကာင့္ ရဲေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕က ဖခင္-ရီ ကို ေထာင္ဒါဏ္ ၁၅ ႏွစ္ ေပးၿပီး မိေထြး-ဘက္ခ္ကို ေထာင္ဒါဏ္ ၁၂ ႏွစ္က်ခံေစဖို႔ တရားသူႀကီးဆီ အဆို တင္သြင္းၾကတယ္။ဒါ ရဲေထာက္လွမ္းေရးဖက္ကလုပ္ႏိုင္တဲ့ တရား ဥပေဒေဘာင္အတြင္းက အျမင့္ဆုံး အျပစ္ေပးႏိုင္မႈ…။

ေယဘုယ်အားျဖင့္ ရဲ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ေတြဟာ သူတို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္အျမင့္ဆုံးစြဲခ်က္တင္ၿပီး အျမင့္ဆုံး အျပစ္ဒါဏ္ေပးေအာင္ ေတာင္းဆိုေလ့ရွိတယ္။တရားသူႀကီးက ရဲေထာက္လွမ္းေရးဖက္က အဆိုတင္သြင္းတာထက္ ေလွ်ာ့ၿပီး အျပစ္ေပးေလ့ရွိတယ္။ဒီတစ္ခါေတာ့ တရားသူႀကီးဟာ ယုတ္မာတဲ့လင္မယားကို ရဲေထာက္လွမ္းေရးေတြ တင္သြင္းတဲ့ အဆိုထက္ ပိုၿပီး အျပစ္ေပးခဲ့တယ္။

ဖခင္ ရီ ကို ေထာင္ဒါဏ္ ၂၀ ႏွစ္…. မိေထြး ဘက္ခ္ကို ေထာင္ဒါဏ္ ၁၅ ႏွစ္….။လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုႀကီးမားတဲ့အျပစ္ဒါဏ္နဲ႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ မတန္ပါဘူးတဲ့… အျပစ္ဒါဏ္ေလွ်ာ့ေပါ့ဖို႔ အယူခံဝင္ၾကတယ္..။ ဖခင္ျဖစ္သူက ဒီလိုေျပာပါတယ္…။

“ကြၽန္ေတာ့္ သမီးဟာ အ႐ိုက္ခံရထိုက္လို႔ ႐ိုက္ခဲ့တာပါ… သူ႔အျပစ္သူခံရတာပါ…”…တဲ့..။ ဒါ ဖခင္ တဲ့လား..?

ဒီလူကို ေတာင္ကိုရီးယားျပည္သူေတြဟာ နာက်ည္း႐ြံရွာလြန္းလို႔ ေသဒါဏ္ေတာင္ ေပးေစခ်င္ၾကတယ္…။ကေလးမေလးရဲ႕ မူလတန္းေက်ာင္း မွတ္တမ္းမွာ ကေလးမေလးဟာ စာႀကိဳးစားသူ…႐ိုးသားသူ… ၾကင္နာတတ္သူ… သူ႔တာဝန္သူယူလိုစိတ္ႀကီးမားသူ ..လို႔ အတိအက်ေရးထားတယ္။သူမဟာ အ႐ိုက္ခံထိုက္တဲ့မိန္းကေလးမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သက္ေသပဲေလ…။ဒါေၾကာင့္ အေဖယုတ္ရဲ႕ အယူခံကို တရားသူႀကီးက ပယ္လိုက္ပါတယ္။ဒီကေလးမေလး သတင္းကိုၾကားရတဲ့ ေတာင္ကိုရီးယားျပည္သူ ျပည္သားေတြဟာ ပူေဆြး ဝမ္းနည္းရတယ္…။ သူတို႔ေတြအထဲက ဝမ္းအနည္းဆုံးသူတစ္ေယာက္ရွိေနပါတယ္…။

အေစာင့္အဘိုးႀကီးပါ….။ အဘိုးႀကီး မ်က္ရည္က်ေနခဲ့တယ္။ ဒီေလာကႀကီးက လူႀကီးေတြဟာ ကေလးေတြ စကားေျပာရင္ အစ အဆုံးနားေထာင္ေပးၾကရင္..။ဘဝမွာ ကိုယ့္အပူနဲ႔ကိုယ္ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကေပမဲ့ တပါးသူကို ကူညီဖို႔ အခ်ိန္ေလး နည္းနည္းဖဲ့ေပးႏိုင္ခဲ့ၾကရင္…။ တာဝန္အရပဲ အလုပ္လုပ္တဲ့ ရဲအရာရွိေတြ ေစတနာအနည္းငယ္ပိုထားၿပီး အလုပ္နည္းနည္းပိုလုပ္ၾကရင္…။

ေနာက္ဆုံး ကိုယ္ေမြးထားတဲ့ သားသမီးေတြကို ကိုယ္တာဝန္ယူစိတ္ေလးရွိၾကရင္…။တာဝန္မယူခ်င္ရင္ေတာင္ မရက္စက္ၾကရင္…။သမီးေလးဟာ အခုအခ်ိန္ဆို အထက္တန္းေက်ာင္းသူႀကီးျဖစ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၿပီေပါ့…။သမီးေလး တစ္ေယာက္ ဝဋၬ္ေႂကြးရွိခဲ့ရင္ ဒီဘဝမွာပဲေၾကပါေစေလ…။

( Bucheon, Gyeonggi-do,South Korea )

Credit…